Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik ken het gevoel maar al te goed: Je zit in een gesprek en iemand zegt iets wat je raakt. En ineens… ben je jezelf een beetje kwijt. Je voelt je kleiner worden, je woorden verdwijnen, je hoofd draait overuren, terwijl je achteraf precies weet wat je had willen zeggen. Of het tegenovergestelde gebeurt: Je gaat harder praten, je wilt je punt maken, je moet gelijk krijgen dus ga je de strijd aan.

‘𝗜𝗸 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴 𝗽𝗹𝗮𝘀𝘀𝗲𝗻… 𝗲𝗻 𝗱𝗮𝗮𝗿𝗶𝗻 𝗯𝗲𝗻 𝗶𝗸 𝘃𝗮𝘀𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗱𝗲 𝗲𝗻𝗶𝗴𝗲,’ hoorde ik mezelf zeggen na een uur ademloos luisteren naar de roltheorie tijdens de 𝘿𝙚𝙚𝙥 𝘿𝙚𝙢𝙤𝙘𝙧𝙖𝙘𝙮 training, onder de bezielende leiding van Arne Stoffer.In de rustgevende, bosrijke omgeving van Leusden op locatie van de Internationale School voor Wijsbegeerte, dompelde ik me onder in een methodiek waarin óók de wijsheid van de minderheid een stem krijgt in collectieve besluitvorming.

Instappen in een coaching traject op het juiste moment in je leven of carrière kan diepe impact maken, zie ik elke dag in mijn praktijk. Dat juiste moment kondigt zich vaak vanzelf aan. Er ontstaat een noodzaak: je loopt vast, wordt snel getriggerd, ervaart problemen in de aansturing van je team, hebt gedoe met je leidinggevende of collega’s, of je weet simpelweg even niet meer welke richting je op wilt - in werk of in leven. Soms zijn er omstandigheden die maken dat je het verleden onder ogen wilt zien, om ruimte te maken voor wie jij ten diepste bent.

Hij neemt grote passen terwijl hij naast me loopt op het bospad. De snelheid van zijn gedachten en het tempo van zijn spreken verraden de drukte die hij voelt in zijn werk. Ik merk dat ik mijn best moet doen om hem bij te houden op alle fronten. Ik laat hem zijn verhaal doen. Over zakelijke ontwikkelingen. Wat er meevalt en wat tegen zit. Waar hij zich over verwondert en wat hij als senior ondertussen kan doorzien en relativeren. Mogelijk geeft het hem nieuwe inzichten nu hij er hardop met mij over praat? Ik luister onophoudelijk zonder oordeel, vraag hier en daar wat door.

‘𝗜𝗸 𝘀𝘁𝗮 𝘃𝗼𝗼𝗿𝘁𝗱𝘂𝗿𝗲𝗻𝗱 𝗮𝗮𝗻…’ zegt ze tegen me in het coach gesprek. Met als resultaat dat ik dan in het weekend helemaal 𝘂𝗶𝘁 ga. We voeren het gesprek over de balans tussen 𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗻𝗲𝗺𝗲𝗻. Hoe belangrijk voldoende nemen is om überhaupt te kunnen geven en zorgen voor collega’s en geliefden. “Hoe ziet nemen er dan voor mij uit?” vraagt ze enigszins bezwaard.Ik herken het bij veel leidinggevenden en professionals: altijd beschikbaar zijn, veel willen zorgen en oplossen voor de ander. Gaten dichtlopen, overcompenseren en vooral veel leveren om goedkeuring en waardering te mogen ontvangen. En als er dan complimenten volgen, dit amper kunnen geloven en de lat nog hoger leggen om deze goedkeuring te blijven verdienen.

De feestelijke nazomerworkshop van de leuke Annelies Meijers en Leanne Steeghs vol ‘systemische bites en succesnummers’ uit hun eigen volwassen praktijk zette mij aan het denken de afgelopen dagen. Beiden ‘powerhouses van het systemisch werk’ vierden hun 60-jarige 🎉verjaardag en namen ons mee in de verschillende seizoenen en fases van leven en werk.